Roland van Asten

De kop in de wind en stampen op de pedalen

Fietser met een bijzondere missie

"De kop in de wind en stampen op de pedalen, anders kom je er niet. Mijn vader heeft kanker en zijn gevecht tegen deze ziekte inspireert mij om aan Alpe d'HuZes deel te nemen!" Zo omschrijft Roland van Asten zijn deelname aan BIG Challenge. Op bezoek in Helmond en een gesprek met Roland en vader Henry. We schuiven aan in de keuken aan de Nuenensedijk en krijgen direct koffie met vlaai voorgeschoteld.  

Henry kreeg in maart van 2010 te horen dat hij darmkanker had met uitzaaiingen in de longen. Henry is altijd een fanatiek sporter geweest. Handbal, zaalvoetbal, wielrennen en schaatsen. "Eind 2009 merkte ik dat ik met schaatsen niet helemaal mee kon. Hierop kreeg ik de opmerking; wat denk je nu, je bent geen jonge god meer, maar 60 jaar." Henry ging toch naar de huisarts, die een longfoto liet maken. Daarop was niets te zien. Begin 2010 had Henry er ook nog een hoestje bij. Hiervoor kreeg hij medicijnen maar het ging niet over. De zoon van zijn adviseur in Duitsland, een radioloog, maakte een scan en er werden vlekken op zijn longen gevonden. Later bleken de tumoren in zijn longen uitzaaiingen van darmkanker. Darmoperaties en chemo's volgden. Henry lag tweehonderd dagen in het ziekenhuis in Duitsland en Nelly, zijn vrouw, was altijd aan zijn zijde. "De snelheid van onderzoek en behandelingen was ongelofelijk," vertelt Henry.  

 "De zoon van mijn adviseur werkt samen met vier professoren en de begeleiding is optimaal." Hij realiseert zich dat hij hiermee heel veel geluk heeft gehad. Waar Henry wel op aan wil dringen is om vanaf je 50ste elke vijf jaar een darmonderzoek te laten doen; "Als je er op tijd bij bent, heb je een veel betere kans″

Over zijn ziekte praat Henry heel nuchter. "Toen ik hoorde dat ik kanker had, had ik niet het idee dat ik nog vanalles in moest halen. Ik had altijd gedaan wat ik wilde doen; we hebben veel gewerkt, maar ook volop gelachen, gefeest, gesport en vakantie gevierd. Kortom: keihard geleefd! Wel hebben we het testament opgeschoond en de overname door de kinderen verder geregeld. Daar waren we al mee bezig, maar dat hebben we versneld. Verder ben ik doorgegaan met leven en met mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen aan mijn zijde als supporters, gaan vechten tegen mijn ziekte."

Doorgaan met leven betekent voor Henry ook doorgaan met werken. Van Asten startte met zijn vrouw Nelly in 1974 een varkensbedrijf in Mierlo. Samen kregen ze drie kinderen; Roland (36), Marko (34) en Monique (30).  Het bedrijf is nu uitgegroeid tot een internationale onderneming met locaties in Nederland en Duitsland waarin het hele gezin werkzaam is. Het is een bedrijf dat investeert in de economische en ecologische kringloop. Naast varkens hebben ze akkerbouw, schapen, zoogkoeien, zonnecellen en biogasinstallaties. Henry zegt daarover: "We hebben de tijd mee gehad en efficiënte bedrijven opgezet." 

 

Roland doet voor de eerste keer mee met BIG Challenge. "Ik kende BIG Challenge natuurlijk al uit de varkenssector. Ons pap heeft nog een keer gefietst met Herman Houweling, de oprichter. Dit jaar werd team Neue Bundesländer opgericht; een team bestaande uit Nederlanders die in Duitsland werken. Aangezien ik vier dagen per week in Duitsland ben, werd ik ook gevraagd mee te fietsen. Na een dag bedenktijd heb ik me aangemeld." Niet alleen zijn vader, maar in zijn directe omgeving vechten of vochten mensen tegen kanker. Zo zegt hij; "Ik ken verschillende mensen die met kanker te maken hebben: een zus van mijn vader is overleden aan kanker,  een medewerker die na de behandelingen heeft moeten stoppen met werken en een vriendin die erfelijk belast is en die voor moeilijke beslissingen staat." De lijst die Roland opsomt is lang, maar hij concludeert: "Als je dan denkt aan de zorgen en verdriet die zij hebben, dan lijkt een inspanning als zes keer de Alpe d'Huez beklimmen maar een klein gebaar."

Maar wel een uitdaging waarvoor  ontzettend hard  getraind moet worden. Roland traint samen met Luc Poels,  een Nederlander met een varkensbedrijf in Thüringen. Samen zijn ze gaan schaatsen en ook sponsoren reden regelmatig mee. Nu het beter weer is, pakken ze natuurlijk de fiets. Het valt niet mee om met het hele team te trainen vanwege de reisafstanden en omdat de helft in Nederland woont. Maar dat maakt niet uit, want het team Neue Bundesländer is gemotiveerd en iedere rijder wil de top halen.

Roland: "Thuis vergelijken we het ziekteproces dat mijn vader doorloopt met de bergetappes van de Tour. Een chemo is net als het beklimmen van een berg; in het begin gaat het vaak soepel en redelijk makkelijk, naar het eind toe wordt het zwaarder. En dan (als het lichaam het enigszins toelaat) de kop in de wind en stampen op de pedalen anders kom je er niet. Daarna de afdaling: bijkomen en even genieten om vervolgens ook weer klaar te zijn voor de volgende beklimming. Hoe meer beklimmingen er komen hoe zwaarder dat het wordt. Uiteindelijk heeft iedereen een eigen berg (letterlijk of figuurlijk) te bedwingen. Ik wil zelf zes keer de Alpe d'Huez op om zo mijn bijdrage te leveren aan de strijd tegen kanker. Helaas zijn er tot nu toe nog altijd mensen die een oneerlijk gevecht krijgen, maar ik hoop dat we met voldoende financiële middelen kunnen zorgen dat de volgende generatie niet meer spreekt van een dodelijke, maar een chronische ziekte."

 

We gaan nog even naar buiten om een foto te maken. De fotografe stelt voor dat Henry, symbolisch als bijrijder, bij Roland op de bagagedrager gaat. De familie begint hard te lachen, dat gaat niet gebeuren; Henry is niet het typebijrijder. Wel wil hij heel graag een hand op de schouder van zijn zoon leggen, of een zetje in de rug geven. Een zetje de goede richting in, richting de toekomst!